Akşam geçen bir barışma sahnesi: çiçekli geceliğiyle oturan kadın, takım elbiseli adamın özrünü kabul etmiyor

Prompt

Bir erkek ve bir kadın, son derece çekici, narin ve soğuk tonlu açık tenli; sinematik, hikâye duygusu taşıyan, karanlık tonlarda.
Oturma odasında, masum ve saf 18 yaşındaki kadın başkahraman çiçek desenli bir gecelikle kanepede oturuyor; hafif ve zarif bir makyajı var. Uzun, yumuşak ve gür saçlarının uçları hafifçe dalgalı.

Yakışıklı, zarif ve açık tenli erkek başkahraman, kusursuz bir takım elbise içinde kadının önünde diz çökmüş, onunla göz hizasında bakışıyor. Hafif dağınık kısa siyah saçları geriye doğru taranmış, pürüzsüz alnı açıkta; büyüleyici, yukarı kıvrık badem gözleri, uzun kirpikleri, neredeyse görünmeyen gözenekleri ve çerçevesiz gözlükleri var. Kadına şefkatli ve çaresiz bir bakışla bakıyor.

Alçak bir sesle şöyle diyor: “Hata yaptım. Lütfen beni affet.”

Kadın kanepede bacak bacak üstüne atıp kollarını göğsünde kavuşturuyor. Ona kendini beğenmiş bir bakış atıp şöyle diyor: “Seni neden affedeyim ki?”

Bu sözleri duyunca erkeğin içi acıyor. Elini kaldırıp kadının yanağına dokunmak istiyor: “Çünkü… çünkü sensiz geçen gecelerde zamanı bile beni cezalandırıyor.”

Kadın hâlâ kendini beğenmiş bir tavırla cevap veriyor: “Bu senin sorunun.”

一男一女，超高颜值，细腻冷白皮，电影感，故事感，暗调。
客厅内，18岁清纯女主坐在沙发上身着碎花睡裙，精致淡妆，柔顺蓬松长发 发尾小波浪。

俊美斯文白净男主西装革履跪在女生面前与她平视，他黑色微微凌乱短发后疏漏出光洁的额头，绝美丹凤眼长睫毛，几乎没有一丝毛孔，带着无框眼镜，目光温柔无奈看着女主。

开口声音低沉：“我错了，原谅我。”

女主坐在沙发上翘着二郎腿双手抱胸傲娇撇了他一眼：“我凭什么原谅你？”

男主闻言内心刺痛，抬手想触摸她的脸颊：“因为，因为没有你的夜晚，连时间都在惩罚我。”

女主仍然傲娇：“那是你的事。”